Egzystencja ludzka znajduje się na bardzo wysokim stopniu rozwoju cywilizacyjnego. Przez wiele tysięcy lat ulegała ewolucji, osiągając ostatecznie poziom współczesny. Życie człowieka stało się ukierunkowane na zapewnienie własnej osobie i swojej rodzinie wszystkiego, co potrzebne i co można zdobyć. Coraz częściej widoczne są aspołeczne zachowania, a głównym celem w życiu jest gonitwa za pieniądzem. W natłoku spraw codziennych człowiek zapomina o tym, co się dzieje wokół niego. Staje się dosłownym egoistą: nie obchodzi go nic ani nikt inny. Liczy się to, by mieć jak najwięcej i nieczuły na nieszczęścia innych, a obok leżącego na ulicy przechodzi się zupełnie obojętnie, odwracając głowę w drugą stronę. Krzyk i płacz dziecka gdzieś obok nie powoduje żadnej reakcji, bo większości nie obchodzi, co dzieje się gdzieś obok. Najważniejsze jest zaszycie się we własnym domu i nie pokazywanie na, zewnątrz co się w nim dzieje.